ИнтерЛит в мире.

ИнтерЛит в Европе


Электронные книги «ИнтерЛита»

Дом Берлиных — литературно-музыкальный салон

Республиканский научно-практический центр «Кардиология»

OZ.by — не только книжный магазин

Эдуард АРЕНЦ


 

 

* * *

Բանաստեղծությունն այս,

որ ինձ հայր է կոչում,

որի աչքերն անծի՜ր ծիծաղներով լիքն են,

իմ տխրության պահին

ղողանջո՜ւմ է այնպես,

կարծես իմ ժպիտը

իր կորցրած խաղալի՛քն է...

Բոլոր խաղերում հաղթում է միշտ,

պատմում է իր սիրած աղջիկների մասին,

իսկ քնելուց առաջ

հրամայում է,

որ ես հաքիաթնե՛րը պատմեմ

                             իմ մանկության...

Ու ես ցնդա՜ծ աշնան նման

փո՜ւլ եմ գալիս հրաշքիս դեմ...

Ու զավակիս ճիչերն առած ափերիս մեջ`

շշնջում եմ.

— Հեքիա՛թը հենց դո՛ւ ես, խենթո՛ւկ: —

... Եվ այն հրճվանքից,

որ ես ոչ մի կերպ

               հեքիաթ չե՛մ հիշում,

նա խնդմնդո՜ւմ է վրաս

                           ողջ գիշեր`

                                   մինչև լուսաբաց...

Հետո—

կոպերի արանքում պահած զնգոցը խինդի`

                         ներս է մտնում նինջի խորան:

 

Թե քնո՛ւմ է երգս, — աչքերը բա՛ց...

 

 

* * *

Зовущее меня отцом

стихотворение это,

глаза которого полны бескрайнего смеха,

в момент моей грусти,

звенит так,

как будто моя улыбка —

его потерянная игрушка...

Всегда выигрывает во всех играх,

рассказывает о своих любимых девушках,

а перед сном

приказывает мне

рассказывать сказки

                              моего детства...

И я, словно сумасшедшая осень,

преклоняюсь перед собственным чудом...

Собирая крики своего дитя в ладони,

шепчу:

— ты и есть сказка, дурачок, —

... И упиваясь тем,

что я никак

                 не вспомню сказки,

оно смеется надо мной

                 всю ночь

                 до рассвета...

А потом —

спрятав меж век звон радости,

                уходит в глубокую дремоту.

 

Если мой стих и спит, то лишь с открытыми глазами...

 

Перевод Yana Dvorzhetsky

 

 

 

Պոեզիա

 

Դարերի

        ճաքած ողնաշարն ի վար

Քարիտի

        ուռած կրծքերի՜ց հոսող`

Մա’արու աչքից,

Վան Բեթհովենի

                      լսողությունից,

Դանթեի վախից,

Կալլասի ձայնից

և

Չարենցի գի՜ժ ուղեղից

եփած

           զվարթո՜ւն կոկտեյլ...

 

 

Поэзия

 

Вдоль по треснувшему позвоночнику

                                                           веков

течет из набухших грудей

                                             Харита,

сваренный —

из глаза Ма’арри,

из слуха

                   Ван Бетховена,

из страха Данте,

из голоса Каллас

и

из сумасшествия Чаренца, —

                                     веселящий коктейль...

 

Перевод Yana Dvorzhetsky

 

 

 

Ջուբրան Խալիլ Ջուբրան

 

Ռոկոկո ոճի

արաբական մի սիրտ

յուրաքանչյուր օր`

խելառ արևի

ամեն իններորդ ալիքից հետո,

հսկա Նյու-Յորքի

սրտի զարկերին

մանրանկարում է

խալեր լիբանանյան...

 

 

Джубран Халил Джубран

 

Ежедневно —

после каждого девятого вала

сумасшедшего солнца,

одно арабское сердце

в стиле рококо,

пишет миниатюры

ливанских родинок,

по биению сердца

огромного Нью-Йорка...

 

Перевод Yana Dvorzhetsky

 

 

 

* * *

Այսօր,

            ավելի քան երբևէ

ես սկսում եմ

Աստծո գոյության կարիքն ունենալ:

Իսկ եթե նա կա,

այդ դեպքում

այսօր,

ավելի քան երբևէ,

ես հետզհետե սկսում եմ հավատալ

այն սուրբ լեգենդին,

որ նրա որդին

ինձ պես հասարակ մի մարդ է եղել,

թեև կարող էր ծովալիքները

պահել ոտքի տակ...

Քանզի

այս էլ քանի տարի է, որ

ես ոչ թե քայլում,

այլ վազվզո՜ւմ եմ

                 Սիրո ու Ցավի

                             օվկիանի վրա:

 

 

* * *

Сегодня,

как никогда,

я начинаю

нуждаться в существовании Бога.

И, если он есть,

в этом случае

сегодня,

как никогда,

я постепенно начинаю верить

в ту святую легенду,

что его сын

был, как и я, простым человеком,

только мог оставлять под ногами

морские волны...

Хотя,

вот уже сколько лет, как

я не иду,

я бегу

           по океану

                         Любви и Боли.

 

Перевод Yana Dvorzhetsky

 

 

 

* * *

Կենսագրությո՛ւնն եմ ես

Աստծո զղջումների.

նա հաճախ է սայթաքել հետքերին բախտիս:

Ցավի նայադները,

փոխված թռչունների,

նարինջներ են կտցել

ճակատագրիս վանկերի մեջ...

 

Հետո զղջման ցոլքը

հանդիսավոր բռնած`

Աստված իմ ափերին խնձորներ էր

փնտրում,

և տոնվո՜ւմ էր այդպես տարեդա՛րձն իմ,

չէ՞ որ

կենսագրությո՛ւնն եմ ես

Աստծո զղջումների...

 

Բայց...

Խնձորներ չընկա՛ն կողերից իմ ճյուղատ.

նա դրանք կտակել էր

               օձին, Եվային, Ադամին,

որոնց հետո վտարել էր դրախտներից:

Ու մոռացել էր վերցնել

մի քանի սերմ...

 

Դրախտից դուրս

անհետացավ հետագիծը Մրգի`

ինչպես

երկնաքարի ուղղահայաց ավարտ...

 

Եվ հրեշտակները,

քանի որ չէին կարող Աստծուն չներել,

             ուստի

որոշեցին մոռանալ ի՛նձ,

քանզի ե՛ս եմ կենսագրությունը

                                 Նրա զղջումների...

 

 

* * *

Я биография

Божьих сожалений —

он часто поскальзывался на следах моей судьбы.

Наяды боли,

превратившиеся в птиц,

склевали апельсины

между слогов предначертанного мне...

 

Затем, неся торжественно

проблеск сожалений,

Бог искал в моих ладонях

яблоки,

и так праздновался день моего рождения,

ведь я

биография

Божьих сожалений...

 

Но...

не осыпались яблоки с моих безветвенных ребер —

он завещал их

                змею, Еве, Адаму,

которых затем изгнал из рая.

Но забыл взять

               несколько семян...

 

Вне рая

исчезла линия Плода,

так же, как исчезает метеорит,

сгорая в вертикальном падении.

 

И ангелы,

не могли не простить бога,

вот и

решили забыть меня,

так как я биография

Его сожалений...

 

Перевод Yana Dvorzhetsky

 

 

 

* * *

Եթե աշխարհում ատելու բան կա,

աս ատում եմ արդ

լքվածությունը:

Եթե աշխարհում գոյություն ունեն

ձմռան խարույկներ,

ես ատում եմ արդ

մրսածությունը:

Իսկ թե ատելը մեղք է համարվում,

ես ատում եմ արդ

ատելությունը:

 

 

* * *

Если в мире есть что ненавидеть,

я ненавижу

покинутость.

Если в мире существуют

зимние костры,

я ненавижу

простуженность.

И если ненависть является грехом,

я ненавижу

ненависть.

 

Перевод Yana Dvorzhetsky

Стр. 1

«Буквы на камнях». Книга-билингва

Для отправки произведений, вопросов и предложений щелкните по конверту:
Перед отправкой произведений ознакомьтесь с Правилами Клуба!

СПАСИБО!

 


Использование материалов сайта возможно только с согласия автора и с указанием источника:
ИнтерЛит. Международный литературный клуб. http://www.interlit2001.com